• Объявления

    • Nareco

      ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ   19.11.2015

      Հարգելի ֆորումականներ, ֆորումը այսուհետ ենթարկվելու է ԽԻՍՏ ՄՈԴԵՐԱՎՈՐՄԱՆ: Դադարեցնում ենք  1. անիմաստ (SPAM) գրառումները, այսինքն այն «կարծիքները», որոնք կարող են բաղկացած լինել ընդամենը մեկ կամ մի քանի նշանից, սմայլներից, որոնք ուղղակի արտահայտում են համաձայնության կամ անհամաձայնության նշան: 2. CAPS LOCK-ով գրված անխտիր բոլոր գրառումները: 3. հայհոյական-վիրավորական բոլոր պիտակավորումները, կետիկներով քողարկված հայհոյանքները, փողոցաժարգոնային բառապաշարը: 4. հասարակա-քաղաքական թեմաների քննարկումներում պահպանում ենք փոխադարձ հարգանք զրուցակցի, բանավիճողի հետ Ողջունում ենք 1. Հայալեզու գրառումը գրում ենք հայատառ, ռուսալեզուն՝ ռուսատառ և այլն, այսօր այդ հնարավորությունը արդեն կա, եթե նախկինում ըմբռնումով էինք մոտենում այս հարցին, ապա շատ մոտ ապագայում ֆորումում չի թույլատրվելու լատինատառ հայերեն, լատինատառ ռուսերեն օգտագործել: Ժամանակն է անցնել շփման որակյալ ավելի բարձր մակարդակի: 2. Բոլոր այն գրառումները, որոնք իրենցից իրոք արժեք ու իմաստ են ներկայացնում և հետաքրքրացնում են մեր ֆորումը:  
Georgy Mkrtchyan

Любители поэзии...

193 сообщения в этой теме

На злоба дня. Пасвшаиса железбитонная человек со стальной воля - Илхам. Э.Миланлы

Нет, Он ни станит висилиса,

Парад ни будит пирнимат,

Видь в наш страна такой твариса,

Цто лиш акпасией мошна назват.

Нет, Он не встанет рядом с хайем,

Тем кто захватывыл Шуша,

И пуст парад в Масква праходит

Не успакоиса душа!

Прайдёт чут-чут нимного время

И Он отдаст для всех пирказ,

И наш Шуша асвабадиса,

И от дашнакв вес Кавказ.

И Он тагда в Масква пирьедит

А может даже пирлитит,

И на парад на главной месте

С улыбка добрый пастаит!

Изменено пользователем Edo Milanian

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Посвящается одной девушке, с которой в реале не знаком.

Я не могу тебя забыть...

Я не могу тебя коснуться...

Ты возвратилась, чтоб уйти?

Или ушла, чтобы вернуться?...

Изменено пользователем Edo Milanian

2

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Երբ դու ժամադրեցիր ,հիշեցի իմ սերերին և հռհռացի

Քո բոլոր ճիգերն ապարդյուն էին,

ինքս էլ չգիտեմ ՝ինչու այս անգամ որոշեցի

ժամադրումդ ընդունել այս ջարդված գարնանը,

սա հասարակ գարուն չէ…

Առավոտյան հեռախոսազանգը ինձ արթնացրեց,

և շատ հարազատ զանգը ժամադրեց մոնումենտում

(սովորաբար ինչպես բոլոր սիրահարները)

Խնդիրն այստեղ զանգը չէ,այլ այն

որ գարնան հետ չեմ մերձեցել

և կրակ է թափվում երկնքից,

և ես հոգու ասացի.

<հավատա մի անգամ ինքդ քեզ,

և գեղեցիկ այս ժամադրման կապակցությամբ

անձրևը կգա ետևիցդ քո կերպարի պես թախծոտ,

և գարնան երեկոները կվերականգնվեն>:

Այդպես էլ եղավ…

Սովորաբար շուտ եմ վայրում լինում,

Երբ ժամադրվածեմ,սակայն ոչ այս անգամ,

և նա էր,որ գրեթե կես ժամ ավել սպասեց…

Հոգուս տագնապը այս անգամ կարծես

բարի նշան է ,և հանդիպելով նրան`

հասկացա`այս գարնանը նա չափից

ավելի է գեղեցիկ դարձել:

Այս անգամ աչքերի մեջ տեսա

վաստակած երջանկության նշաններ

և կարծեցի`այս մոլորակի վրա

քայլում ենք ես և դու:

Իսկ նա անվերջ խոսում էր,այնքան շատ,

որ խոսելու պարտականությունը

հանձնեցի իրեն…

Աղջիկը ինձ ուղղված ամեն

հարցից հետո թովիչ ժպիտով ասում էր`հիշեցի՞ր:

_Իսկ ես մեկ անգամ էլ վերապրեցի բոլոր սերերիս

կորուստները , բոլորին հիշեցի մեկ առ մեկ

հերթականությամբ …

Հիշեցի իմ առաջին սերը`

Լիաննային `բարի ու վտիտ,

որին ամեն օր յասամաններ էի տալիս,

և փակելով աչքերս,ամաչելով համբյուրում

նրա փխրուն այտերը,

երբեմն նա դասի չէր գալիս ,և ես տխրում էի,

Հիմա նա ապրում է շատ հեռու Ամերիկայում:

Հիշում եմ Զվարթիկին

խոշոր աչքերով ու խորամանկ հայացքով,

որի համար ամբողջ օրը կռիվների մեջ էի,

առաջին անգամ շուրթերս նրա շուրթերի

համն ու հոտր փախցրեցին,

Մի անգամ էլ նրա հայրը մեզ բռնացրեց

և բաժանեց մեզ իրարից,

Ես նրան այլևս չեմ տեսնում:

Հիշում եմ Ելենային

բարձրահասակ,շիկահեր

ես նրան երբեք չեմ սիրել

նա ինձ միգուցե՞,

Մենք փոքրիկ ժամանակ

միասին խաղում եինք մեր բակում,

և հիմա մեծացել ենք, նա դարձել է օրիորդ

և աղավաղում ենք խաղը մեր մանկական

Հիշում եմ Թագուհուն

Չարաճճի,համարձակ,բայց և մեղմիկ

և չէինք պատկերացնում իրարից զատ

Ծիծաղելի է,բայց նա հիմա մայր է

և խնամում է երկու գեղեցիկ աղջնակ:

Հիշում եմ Անահիտին

Զմրուխտյա արքերով ու կարմիր այտերով

որին ես միայն վարդեր էի նվիրում,

մինչև հիմա աչքերիս դեմն են նրա արցունքները,

Երբ հայոյեցի և մի լավ ապտակեցի,

ու ասեցի մնաս ԲԱՐՈՎ ,սիրելի՛ս:

Հիշում եմ կապուտաչյա Ժասմենին,

որն ինձ այնքան շատ էր սիրում,

որին ես չափից առավել,

նա ինձ նկարներ ու գրքեր էր նվիրում

և միայն դա մնաց հուշ,նա հող է դարձել,

տասնիննը չէր բոլորել ու հեռացավ այս աշխարհից,

այնքան արցունք եմ թափել,որ կարող եմ

արձան կանգնեցնել արցունքներիս համար:

Հիշում եմ Ամալին ,

որի աչքերը ցնցեց իմ երևակայությունը

Նրան մեկ անգամ անսահման գեղեցիկ

վարդեր նվիրեցի,ու գիտեք ի՞նչ,

նա ինձ երբեք չսիրեց…

Այս ամենը վերապրելով նայում եմ

դիմացս նստած օրիորդին,

որն այնքան պարզ ու հասարակ է,

մի պահ մտածում եմ գուցե նա է

որին պետք է արժենամ …

Ակամայից սկսում եմ հռհռալ

ու մտածկոտ հայաքով ծխախոտ վառել,

որպեսզի այրեմ հուշերս:

Изменено пользователем TIGRAN-FAN

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Բնավ հարկ չկա

Իմ ընկեր ասպետ

եթե ուզում ես

ծաղիկ նվիրել

քո սիրեցյալին

բնավ հարկ չկա

նվիրիր դու նրան

դաշտերը ծաղկանց ,

որ բնության մեջ

գեղեցիկ են ու պարզ ,

մի ձոնիր նրանց

պոեմներ բազում ,

որ չեն լսելու

ականջի ծայրով

այլ հրհռալու

հենց քո հետևից.

ձոնիր դու նրանց

երգիր սիրասուն ,

իսկ թե չլսի

մեկնի՛ր այդտեղից

ու ձոնված երգդ

սուլիր փողոցում

հենց նրանց համար

ովքեր սիրել են

քեզ պես պոետին ։

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Запритим распираташ в наш гастарст! (Элцин Миланлы)

Как путто тругой нету сифра,

Пациму дивитнасат не взат???

Нилза ли взят твасат восем??? :meraa:

Или тирисат пйат??? :dzuma:


/>http://edo-milanian.livejournal.com/26217.html

:abris: es verjnaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa)))))))))))))

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах
1

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

.

Изменено пользователем TIGRAN-FAN

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Երգ Արտիստի

և այլ մասնագիտւթյունների մասին

Ես փորձեցի նստել մի ինքնաթիռ

Ինձ ասացին կա այնտեղ մի տերորիստ

Ես էլ ասացի,դե ոչինիչ գնչուհի

Ես էլ թռչում եմ որպես մի արտիստ։

Դիմացս նստած էր «Փյունիկցի» ֆուտբոլիստ

Որը գնում էր պարտվելու հերական խաղը

Ու գիտենք,որ խաղից հետո

Ոչ մեկ չէր մեղմելու նրա ցավը։

Իսկ կողքիս ,ուղիղ իմ կողքին

Նստած էր տարիքով մի թենիսիստ,

որը գնում էր նվաճելու Ուիմբլդոնը

բայց կյանքում մեկ անգամ չէր տեսել Լոնդոնը։

Կես ժամ չէր անցել, ու մեկ էլ հանկարծ

Պայթեց մեր ինքնաթիռը

Ու մենք առանաց օդապարիկ

Թռանք ինպես փոքրիկ թիթեռը։

Բացեցի աչքերս հիվանդանոցում

Ամեն ինչ շուրջս սպիտակ էր

Տեսա սպիտակ հագած բուժքույրերին

Կարծեցի, թե տեսնում եմ հրեշտակներին։

Կողքիս պառկած էր այն ֆուտբոլիստը

Կտրվել էին խեղճի ոտքերը,

Նա էլ նայեց ու ինձ ասաց.

-ներիր,բայց էլ չկան քո ձեռքերը։

իսկ թենիսիստից մնացել էր

Միայն վառված գնդակը

Մեր ոտքերի տակ էլ՝սեղանին,

Պառկած էր անգլուխ դիակը։

Հարցրեցի ես բուժքրոջը,ի՞նչ է,ո՞վ է այս դիակը,

-Բան չկա ասաց,-սա է այն տերորիստը

Տարել են այս ուժեղ մարդու գլուխը

Որպեսզի ստուգեն նրա ուղեղը:

Изменено пользователем TIGRAN-FAN

1

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Эээх, давно не писал)))...

Да я любил но все любили,

Да я грешил но все грешили,

Да я кричал но все кричали,

Когда от горя и печали,

Свою любовь они теряли...

Да я учил но все учили,

Да читал но все читали,

Да я писал но все писали,

Когда тоска со скукой в паре,

Вдвоем внезапно нападали...

Да я курю скажу чтоб знали,

В дыму убить хочу морали,

Морали жизни и тревоги,

Курю и излагаю слоги...

Что? Бросить? Правда? А зачем мне?

Чтоб больше жить?

А для чего мне?

Я что, какой-нибуть ученый,

Который может в своей жизни,

Дать миру множество открытий?

А я обычный парень вроде

Хочу-курю, привет двум легким

Не надо умных слов о вреде,

И будь что будет, извините,

Мне надоело все на свете...

1

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Teryani nurb hogin vonc e zgacel Axmatovan. Ezaki gorceric e, vor targmanutyune bnorinakin chi zijum.


/>http://www.youtube.com/watch?v=cGdJcldOW50

2

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Շնից ծնվածը

շնություն

պիտի անի

Իրաքի ժողովրդին

Պատերազմ,պատերազմ են ուզում

Կրակից հալչող մանկանց ոսկորներն են ուզում

Բաբելոնի ոչնչանալն են ուզում

Օդում թռչող արյուն են ուզում։

Պայթող արկերի ձայնը նրանց դուր է գալիս,

Ոչնչացնել են ուզում

Սպիտակ անապատի տեղ՝

Կարմիր արյուն են ուզում

Խաղությու՞ն,ո՛չ պատերազմ են ուզում,

Բաբեոլնյան աշտարակի երկրորդ քանդելն են

ուզում

Իրենց Աստծո տեղ են դնում։

Изменено пользователем TIGRAN-FAN

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Կկատարվեն բախտագուշակ կնոջ խոսքերը,

Եվ երջանիկ արքայորդին քեզ կայցելի,

Եվ պարտեզում, որտեղ բացվել են ծաղիկները,

Նա քեզ քնքուշ, այնպես քնքուշ կհամբուրի:

Ծիծեռնակի ձայնով կբացվի առավոտը,

Եվ վարագույրը գիշերվա կանհետանա,

Երբ քո սրտում կդողդողա թռչնակ կարոտը,

Այնժամ քո սրտում գարունը ցանկալի այցի կգա:

Կրկներգ.

Արի ինձ մոտ, և կբացվեն գարնան դռները,

Ծիծեռնակները ետ կգան առաջվա պես:

Արի ինձ մոտ, երբ իմ այգում դաժան ձմեռ է,

Ձմռան ցուրտ շունչը կհալվի սառույցի պես:

Երբ կփակվեն քո դեմ բախտի բոլոր դռները,

Երբ դառնաս դու բոլորին անցանկալի,

Երբ կվխտան քո շուրջ մարդկանց անհոգ դեմքերը,

Այնժամ դու ինձ քո մոտ կանչիր, իմ սիրելի:

Դու քո սրտում պահիր գուշակ կնոջ խոսքերը

Ու հավատա ճակատագրի կախարդանքին.

Ծիծեռնակի ձայնով կբացվի առավոտը,

Եվ կայցելի քեզ երջանիկ արքայորդին:

Կրկներգ.

Արի ինձ մոտ, և կբացվեն գարնան դռները,

Ծիծեռնակները ետ կգան առաջվա պես:

Արի ինձ մոտ, երբ իմ այգում դաժան ձմեռ է,

Ձմռան ցուրտ շունչը կհալվի սառույցի պես:

2

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Добрый день, дорогой гость!

001.jpgМы рады приветствовать тебя на нашем сайте, который целиком и полностью посвящен фольклору армянского народа. Здесь вы найдете множество давно полюбившихся вам народных сказок которые расскажут вам о культуре и быте армянского народа. Тонкая сатира высмеивает жадных и глупых богачей. А справедливость как правило торжествует. Большой раздел сайта с армянскими сказками разбит на четыре тематических части. В частности это волшебные сказки, бытовые сказки, сказки о животных ну и конечно же сатирические сказки.

Постепенно сайт будет пополнятся различными материалами которые посвящены армянской культуре.

Очень надеемся, что наш проект придется по вкусу не только юному читателю, но и взрослым посетителям.

Желаем вам приятного путешествия по нашему проекту...

С уважением,

редакция сайта "Армянский фольклор"

[size=6]http://www.folkarm.ru/

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Նվիրվում է Մոնթե Մելքոնյանին
Հեղինակին չգիտեմ

Օտար երկրում ես ծնվել իմ ընկեր,
Օտար արևներ գուրգուրել քեզի,
Արյան քո կանչը Արցախն է բերել,
Արցախի համար քո կայնքն ես տվել։

Ավո՛ջան , Ավո՜, հերոս աննման,
Արցախի զորավար Մոնթե Մելքոնյան,
Ավո՛ ջան, Ավո՜ , հերոս իմ սիրած,
Հոգուդ երազը անկատար անմնաց:

Զենքի ընկերներ Մոսին ու Աբոն,
Դաշնակ Մերուժան, Անվեհեր Մավոն,
Մարտունին եղավ քաջերի տունը,
Քո ֆեդայիների արծվաբույնը։

Ընկեր Հարոյան՝պարոն գնդապետ,
Երբ որ լսել ես Ավոն է սպանվել,
Տխուր ու տրտում դու շատ ես լացել,
Արյան վշտերից շատ ես տառապել,
Անդրանիկ փաշան կօգներ Գևորգին,
Ընկեր Հարոյանն էլ մեր քաջ Ավոին։

Արցախի քաջերը՝Ֆեդայիները,
Քո գերեզմաննին երդում են տվել,
Աղդամն ավերել ու հասնել Բարդա,
Մի խոսքով՝Արյանդ վրեժը լուծել։

Изменено пользователем TIGRAN-FAN

1

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

.

Изменено пользователем butaniaci

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

ԱՊՐԻԼԻ 24-ԻՆ ԸՆԴԱՌԱՋ

ՀԱՅՈՑ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

Ես ընկել եմ պագշոտ Շամիրամի նետից,

Հին Հռոմն է զարկել ինձ մահացու խոցով,

Իմ արյունն են ոթել, խառնել Տղմուտ գետին,

Իմ լեզուն են այրել ատրուշանի բոցով:

Խաչ են դաջել կրծքիս բյուզանդական տեգով,

Արաբ նժույգների սմբակի տակ գցել.

Ինձ խարույկ են հանել մոնղոլների ձեռքով,

Սիրտս օսմանական սվիններին ցցել:

Ինձ հայրենի մեր տան թխկենուց են կախել,

Եվ հոգիս են բանտել շղթաներով երկաթ.

Ինձ զարկել են, խարկել ու կենդանի թաղել...

Բայց ես դեռ կա՛մ:

2

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Չգիտեմ որտեղ դնեմ, երևի այստեղ :(



Габриэль Гарсиа Маркес скончался в Мексике

Гарсиа Маркес — знаменитый колумбийский писатель-прозаик, журналист, издатель и политический деятель, лауреат Нобелевской премии по литературе 1982 года.



image17887739_495ffa759785ffc452ad3d260f




МЕХИКО, 18 апр — РИА Новости, Дмитрий Знаменский. Знаменитый писатель колумбийского происхождения Габриэль Гарсиа Маркес скончался в возрасте 87 лет в Мехико, где жил на протяжении более полувека, сообщает Foro TV.


Несколько дней назад Гарсиа Маркес был выписан из клиники в Мехико, где он провел больше недели. Госпитализация была связана с легочной инфекцией и обезвоживанием организма. Писатель проходил курс лечения антибиотиками.


Гарсиа Маркес — знаменитый колумбийский писатель-прозаик, журналист, издатель и политический деятель, лауреат Нобелевской премии по литературе 1982 года. Представитель литературного направления «магического реализма» и корифей латиноамериканской и мировой прозы XX века, он является автором всемирно известных книг, таких как «Сто лет одиночества», «Осень патриарха» и «Полковнику никто не пишет».


http://news.mail.ru/society/17887739/?frommail=1


0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

 

Չգիտեմ որտեղ դնեմ, երևի այստեղ :(

Габриэль Гарсиа Маркес скончался в Мексике Гарсиа Маркес — знаменитый колумбийский писатель-прозаик, журналист, издатель и политический деятель, лауреат Нобелевской премии по литературе 1982 года.

image17887739_495ffa759785ffc452ad3d260f

МЕХИКО, 18 апр — РИА Новости, Дмитрий Знаменский. Знаменитый писатель колумбийского происхождения Габриэль Гарсиа Маркес скончался в возрасте 87 лет в Мехико, где жил на протяжении более полувека, сообщает Foro TV.

Несколько дней назад Гарсиа Маркес был выписан из клиники в Мехико, где он провел больше недели. Госпитализация была связана с легочной инфекцией и обезвоживанием организма. Писатель проходил курс лечения антибиотиками.

Гарсиа Маркес — знаменитый колумбийский писатель-прозаик, журналист, издатель и политический деятель, лауреат Нобелевской премии по литературе 1982 года. Представитель литературного направления «магического реализма» и корифей латиноамериканской и мировой прозы XX века, он является автором всемирно известных книг, таких как «Сто лет одиночества», «Осень патриарха» и «Полковнику никто не пишет».

http://news.mail.ru/society/17887739/?frommail=1

 

Մեծերի մեջ մեծագույնը․․․

0

Поделиться сообщением


Ссылка на сообщение
Поделиться на других сайтах

Создайте аккаунт или войдите для комментирования

Вы должны быть пользователем, чтобы оставить комментарий

Создать аккаунт

Зарегистрируйтесь для получения аккаунта. Это просто!


Зарегистрировать аккаунт

Войти

Уже зарегистрированы? Войдите здесь.


Войти сейчас